Artesis Hogeschool Antwerpen

De Belg Bruno Pieters, de kersverse art director van Hugo, kreeg zondag lovende commentaren en net geen staande ovatie toen hij de avant-gardelijn van Hugo Boss voorstelde op de Berlijnse luchthaven Tempelhof. De Belgische ontwerper liet ditmaal duidelijk zijn mannelijke, harde kant zien.

Bron:  De Standaard

Van onze medewerkster Veerle Windels
BERLIJN

Diezelfde middag waren we er nog geland, maar een paar uur later bleek de Berlijnse luchthaven Tempelhof omgetoverd tot een magische zwarte doos met opvallende rode accenten in de verlichting - niet toevallig de kleuren van Hugo. De dames die de uitnodigingen controleerden, oogden als doorgewinterde airhostesses in hun nachtblauwe korte rok, witte blouse en rode hoedje, en hoog boven de catwalk hing een klein vliegtuigje.

Bruno Pieters is sinds juni 2007 de art director van Hugo, de avant-gardelijn van Hugo Boss, een van de bekendste Duitse modehuizen. De show die hij zondag bracht, was zijn vuurdoop, en dus waren de verwachtingen hooggespannen. Op de eerste rijen veel zwarte pakken (het hele management van Hugo Boss) maar ook enkele bekende gezichten: de topfotografen Ellen Von Unwerth en Mario Testino, de ex-tennisser en ladykiller Boris Becker (in mooi gezelschap) en de Formule-1 ster Mika Häkkinen. De show was het begin van de Mercedes Benz Fashion Week in Berlijn, een mini-modeweek tussen Parijs en New York in. Al van bij het begin van de show zette Bruno Pieters een duidelijk profiel neer. Om te beginnen stuurde hij zowel heren als dames de catwalk op. 'Ik zag ze als koppeltjes', vertelde hij backstage na de show. Eerst een meisje met een wit hemdje, een fijne zwarte das en een zwart ballonrokje, gevolgd door een jongen met een wijde bandplooibroek en een net iets te kort jasje. De jongens hadden de haren in een schuine zijstreep, met flink wat gel erin, het gros van de meisjes droeg een haarband of een rond mutsje. Voor haar was er keuze: de broeken vielen wijd over hoge hakken of zaten 'skinny' om de benen. Jasjes mochten strak of ruim, als een cape, of in een zeemansversie, met een dubbele rij knopen en een mooie kraag. Jurken kwamen als tuniek (in tricot), als kazuifelversie met driekwart mouw of als bustierversie (voor 's avonds). Ook voor hem waren er verschillende opties: een strakke of heel wijde broek (een enkele keer zelfs met laaghangend haremkruis), gecombineerd met witte hemden en smalle zwarte dasjes, een kort jasje of een driekwart versie, dikke kabeltruien met lange gebreide sjaals, en voor 's avonds een smoking met bandplooibroek en een veel te krap jasje.

Doorgaans balanceert Pieters op de grens tussen realiteit en romantiek, maar ditmaal sloeg de balans duidelijk naar zijn mannelijke - en dus harde - kant over, een enkel vrouwenjasje met meisjesachtige fronsen in de taille uitgezonderd. Verwonderlijk? Niet echt. Hugo Boss staat sinds jaar en dag voor degelijke herenpakken en de opsplitsing in bijlijnen als Black label, Hugo of Baldessarini heeft bij veel klanten allicht verwarring gezaaid. De Hugo-lijn die Bruno Pieters toonde, liet weinig ruimte voor interpretatie: de kleuren gingen van donkerblauw en zwart tot muisgrijs en antraciet, de vormen waren clean, de lijnen rigide en strikt. Was de briefing dan zo eenzijdig? 'Helemaal niet', zei Pieters achteraf. 'Ik weet alleen waar Hugo Boss voor staat en ik heb me graag aan die sfeer overgegeven. Vroeger hadden de dames- en de herenlijn overigens weinig met elkaar te maken, nu zag je dat beide collecties in elkaar overliepen. Ik had zin in clean en strikt. En ik heb mijn zin gedaan.' De Belgische ontwerper zei voor de show dat hij zijn zenuwen nauwelijks de baas kon, maar na de positieve commentaren was hij zichtbaar aan het genieten. 'Ik moet zeggen dat ik blij ben om op die manier voor andere huizen te werken. (Pieters werkt ook nog steeds voor Delvaux, red.) Ik denk dat mijn job anders net iets te saai zou zijn. Bovendien, en dat geef ik graag toe, geeft dit soort opdrachten me veel meer financiële armslag voor mijn eigen collectie.'

Pieters studeerde in 1999 af aan de modeacademie in Antwerpen, met grote onderscheiding, en lanceerde twee jaar later in Parijs al zijn eigen collectie. Dankzij zijn aanstelling bij Hugo wordt hij wereldwijd in de gaten gehouden. In Berlijn toonde Pieters alvast dat het hem menens is. Net na de show was er overigens nog een verrassing: het Belgische modeblad Elle kende Pieters de Style Award toe op de A Fair modebeurs in Antwerpen. Kon niemand hem nu snel aan een privé-jet helpen?

website: www.brunopieters.com