|
Marie-Elisha Lerouge
lishalerouge@hotmail.com
promotoren: Koen Deschilder van Paramedical Assistance & Herman Deroost van TimeToMarket BVBA
Het kanaliseringssysteem zorgt voor een veilige infuusbehandeling van de hoogcomplexe patiënt. Een doorsnee trauma patiënt ligt aan 2 tot 20 infuusleidingen. Een patiënt op de intensieve zorgeenheid wordt gemiddeld twee keer per week overgeplaatst van het bed naar een onderzoekstafel of brancard. Vooraleer hij overgeplaatst wordt, probeert men de infuusleidingen zoveel mogelijk netjes uit elkaar te houden.Tijdens elke verplaatsing van de patiënt van bed naar onderzoekstafel, raken de infuusleidingen toch in de war en moet de verpleegkundige telkens de leidingen ontwarren. Dit wordt voorkomen door het kanaliseringssysteem en resulteert dus in tijdswinst voor de verpleegkundige.
Opbouw van het kanaliseringssysteem
Het kanaliseringssysteem bestaat uit een samenstelling van leidingen (=lumina) verbonden via een connector met een kranensysteem, dat de vloeistofstroom regelt. Er worden twee versies gemaakt: een linkerversie, aan te brengen aan de linkerkant van de patiënt en een rechterversie. Het kanaliseringssysteem bevat vijf lumina maar een variant is mogelijk namelijk een drie luminasysteem. Het vijfluminasysteem bevat drie leidingen voor het meten van de verschillende bloedrukken (arteriële en veneuze) en twee leidingen voor het toedienen van medicijnen. Het drieluminasysteem bevat 1 arteriële lijn en 2 lijnen voor medicijnentoediening.
Het kranensysteem
Het kranensysteem regelt de vloeistofstroom. De vloeistof loopt ofwel richting hals ofwel richting lies. Als de vloeistof wordt afgetakt richting hals moet de vloeistof nadien ook richting lies kunnen lopen. Want stel dat de insteekplaats in de hals ontsteekt dan wordt de leiding verder ontlucht tot aan de lies. Men vervangt de catheter in de hals door een catheter in de lies. Dit is een groot voordeel van het kanaliseringssysteem. Bij de bestaande infuussystemen moet men een volledig nieuwe set van leidingen gaan gebruiken. Er werd een nieuw kraantje ontwikkeld voor het kanaliseringssysteem, dat het accidenteel opzuigen van lucht, onmogelijk maakt.

De blisterverpakking
De blisterverpakking is samengesteld uit:
1) een hard PVC stuk waarin het kanaliseringssysteem wordt gepositioneerd.
2) een papierkant, waarop de informatie over het product gedrukt staat.
Ze mogen nooit geplooid in de verpakking zitten, want dan kan er een knik ontstaan in de leidingen.
De verpakking is zo ontworpen dat:
1) zowel een drieluminasysteem als een vijfluminasysteem erin past en gepositioneerd kan worden.
2) zowel een linkerversie als een rechterversie van het systeem erin past en gepositioneerd kan worden.
Het gebruik
De patiënt krijgt een medicijn toegediend vanuit een infuuszak.
De verpleegkundige kiest eerst een insteekplaats. Een catheter wordt gestoken ter hoogte van de pols. Het medicijn wordt vanuit de infuuszak via het kanaliseringssysteem uiteindelijk tot aan de catheter toegediend. De infuuslijn die verbonden is met de infuuszak wordt eerst ontlucht (afbeelding 2). De verpleegkundige kiest erv
|