
Het onderzoek, dat kadert binnen design research, had als doel om, aan de hand van meetbare parameters, een aanzet tot gradatie te geven aan de stigmatiserende eigenschappen van verschillende productvoorstellen van lichaamsnabije producten.
De innovatie bestaat uit het meten en analyseren van de reacties van de omstaander die geconfronteerd wordt met de gebruiker van het product zonder hierbij rekening te houden met de usability van het product voor de gebruiker zelf. De omstaanders verkrijgen deze centrale rol, omdat zij de bron van de stigmatisatie zijn. Door het stigmatiserend, lichaamsnabij product als enige variabele in het onderzoek te nemen, kan men aan de hand van de vooropgestelde parameters een objectieve meting doen van de graad van stigmatisatie.
Lichaamsnabije producten
Lichaamsnabije producten zijn niet meer weg te denken uit ons dagelijks leven. Denk maar aan oortjes voor je mp3 of gsm, protheses, astma inhalatoren, enzovoorts. Toch blijven deze producten vaak lang na hun intrede in de markt toch een bron van stigmatisatie voor de gebruiker.
Voor ontwerpers van lichaamsnabije producten blijft het dus ook een grote uitdaging om zo onopvallend mogelijke producten de ontwerpen. Van hetzelfde productidee worden verscheidene voorstellen gemaakt die verschillen qua kleur, vorm, gebruik, technologie, materialen, enzovoorts. Maar welk productvoorstel is nu het minst opvallend en waarom?
Bron van de stigmatisatie
De bron van de stigmatisatie is niet het product. Het product op zich geeft geen gevoel van stigmatisatie aan de gebruiker. De echte bron is de hoeveelheid en aard van reacties die de omstaanders uiten bij het in contact komen met de gebruiker van het product.
Het zijn deze reacties die gemeten werden bij het gevoerde onderzoek. Ze werden ingedeeld in meetbare parameters, namelijk opmerkingsreactie, omkijken en wandelafstand. Elk van deze parameters bracht zijn eigen meet- en analysemethodes met zich mee.
Onderzoeksopzet
De onderzoeksopzet bestaat uit de keuze van testproducten (twee mondmaskers), testgebruikers (personen die het mondmasker dragen), de plaatsing van verschillende camera’s voor het filmen van de parameters, de analysemethode voor het verwerken van de beelden naar data en de statistische methode voor het maken van onderbouwde conclusies.
De opstelling van het onderzoek zelf bestond uit een lange witte gang waarin een testgebruiker stond opgesteld. De testpersonen werden gefilmd door 5 camera’s die bevestigd waren aan het plafond en 2 camera’s die ingebouwd waren in een rugzak.
Resultaat en conclusies
De beelden werden bewerkt en geanalyseerd aan de hand van Adobe Photoshop, Illustrator en Premiere. De verkregen data werd op zijn beurt statistisch verwerkt aan de hand van SPSS.
De algemene conclusie was dat er daadwerkelijk een significant verschil kon opgemeten worden in de graad van stigmatisatie. Dit verschil werd aangetoond aan de hand van de vooropgestelde parameters.
De resultaten werden bijgestaan door specifieke grafische weergaves van de statistische testen. Dit om het significante verschil aan te tonen en de leesbaarheid van de resultaten te verhogen.