Artesis Hogeschool Antwerpen - Koninklijk Conservatorium


		Brick de Bois schrijft en bewerkt stukken, speelt en regisseert en is ook docent aan het Conservatorium van Antwerpen. Samen met Mia Hollevoet heeft hij verscheidene producties gemaakt voor het Brusselse Bronks. Ze bewerken klassiekers om die toegankelijk te maken voor kinderen: Hamlet (Zot zijn doet wel zeer), Assepoester (goed voor een 1000 Watt prijs in 2004), Belle et la bête. www.reverbnation.com/floatstone
		Na studies Burgerlijk Ingenieur (RUG) en Danspedagogiek (Rijksleergangen voor Danspedagogiek, nu Hoger Instituut voor Dans (HID)) begon Pascale De Groote haar carrière als danseres (later soliste) in Compagnie Aimé de Lignière. Reeds van bij aanvang combineerde zij dit met taken als danspedagoog en dansmeester en in 1997 werd zij coördinator Dans van het Departement Dramatische kunst, Muziek en Dans van de Hogeschool Antwerpen, waarin het HID werd opgenomen. Ondertussen behaalde zij het Graduaat Dans aan het HID en een Licentie Kunstwetenschappen – optie Theater aan de Universiteit Gent, waarna zij aanvaard werd als doctoraatsstudent. Zij blijft actief als onderzoeker in de Kunstwetenschappen in het algemeen en de Dansgeschiedenis in het bijzonder. In 2001 werd Pascale De Groote Departementshoofd van het Koninklijk Conservatorium van de Artesis Hogeschool Antwerpen, een functie die zij tot op heden waarneemt. Tevens is zij gastprofessor Dansgeschiedenis aan de Universiteit Antwerpen sinds 1999. Pascale De Groote is veel gevraagd als lid van beheerraden met betrekking tot de kunsten en kunstonderwijs (Studiecentrum voor Vlaamse Muziek, deFilharmonie, Antwerpen Open, Orpheusinstituut, Operastudio Vlaanderen, Association Européenne des Conservatoires, Muziekraad voor Vlaanderen…) en commissies betreffende o.a. leerplannen DKO, KSO, HKO, opleidings- en beroepsprofielen, academisering HKO en het overlegplatform kunsten Vlor. In november 2010 werd zij president van de Association Européenne des Conservatoires. Ook is zij actief op het vlak van kwaliteitszorg, als extern deskundige voor Dans bij de doorlichtingen van het DKO sinds 2003 en als lid van internationale visitatiecommissies voor opleidingen Dans, Muziek en Drama.
		Yasemin Kandemir begon haar dansopleiding op 6 jarige leeftijd en was leerling aan de Koninklijke Balletschool Antwerpen. Ze zette haar studies verder aan het Hoger Instituut voor Dans waar ze ook deel uit maakte van de ‘Compagnie Aimé de Lignière’. Naast Aimé de Lignière werkte ze met verschillende ander choreografen samen o.a. Veerle Bakelants, Pol Coussement, Adri De Brabander, Marie De Corte, Etcha Dvornik, Catherine Massin, Katarina Solara, Ana Maria Ugaldé,…Daarnaast werkte ze ook mee aan verscheidene TV- en filmproducties. Daarnaast werkte ze mee aan verscheidene TV- en filmproducties. Momenteel geeft zij ook les klassieke dans aan dé Kunsthumaniora Antwerpen en wordt regelmatig gevraagd als repetitor voor verschillende choreografen en scholen.
		Ingeborg Van Dooren studeerde in 1983 af aan de Koninklijke Balletschool Antwerpen. Ze danste bij Nederlands Danstheater, Ballet Van Vlaanderen, verschillende compagnies in New York en werkte met Ohad Naharin, Eliot Feld, Twyla Tharp, Hans Van Manen, Jiri Kylian, William Forsythe, Wendy Osserman, Rick Merrill, Theatre of Long Island e.a. Na haar carrière bij het Alberta ballet in Canada, richtte ze haar interesse op kostuumontwerp, choreografie, lesgever en bouwde ze internationale solocarrière uit. Ze werkte als gastdocent/coach in New York, Canada, Chicago, California, San Francisco en keerde onlangs terug naar haar vaderland België.
		Ann Van Huffel behaalde, na afgestudeerd te zijn als grafisch ontwerper aan de Antwerpse Academie voor Schone Kunsten, het diploma van danspedagoge aan het Hoger Instituut voor Dans en Danspedagogie in Lier. Ann volgde, na een jarenlange carrière als danser en danspedagoge, de opleiding tot 'Certified Instructor in the Pilates Method' in New York en Den Haag. Zij studeerde o.a. bij Romana Kryzanowska (zelf een leerlinge van Joseph Pilates), Sari Pace, Juanita Lopez, Bob Liekens, Marjorie Oron en Jane Poerwoatmodjo. Tevens was zij Pilates Instructor bij De Pilates Studio® in Den Haag. Ann geeft Pilates op allerlei stages in o.a. Bornem, Antwerpen en Breda bij company De Stilte. Zij volgde Triadball™ Pilates workshops bij Michael Fritzke en Ton Voogt in Wenen en Oslo, zwangersschaps-Pilates bij Rachel Swindle, CoreBalance (Exercise ball workout) bij MJ Ames in Parijs en workshops anatomie bij Sabina Formicella. In april 2006 woonde ze de Body-Mind-Spirit Conference bij in Santa Clara, California en in augustus nam ze deel aan de Pilates Style 2006 Summer Conference. Naast Pilates beoefent ze ook Iyengar Yoga. www.pilatesworks.be
		Geert Van Impe is freelance percussionist bij diverse orkesten en popgroepen. Daarnaast componeert en produceert hij cd’s en dvd’s voor danslessen en fitness workouts. Hij organiseert en geeft onder de naam van de ‘Doemdoemshop’ percussieworkshops voor een breed publiek waaronder scholen, jeugdcentra en bedrijven. Hij componeert bovendien percussiemuziek voor theater- en dansvoorstellingen.
		Frank Vercruysse kreeg een opleiding aan de academies van Izegem en Harelbeke en de conservatoria van Kortrijk en Gent. Hij is (mede-) oprichter van Limelight Kortrijk, Danscompagnie Aimé de Lignière en SACHIKO vzw. Ook creëerde hij tot nu 17 avondvullende muziektheater - voorstellingen als auteur en componist. Hij is auteur van muziek voor choreografieën, voor lesmuziek en voor talloze liederen. Als pianist is hij verbonden bij het Patricia Beysens ensemble.
		Katie Verstockt werkt sinds 1978 als freelance dansjournalist voor diverse binnen- en buitenlandse publicaties (Ballet International, World Ballet, Le Monde, Septentrion, The Low Countries, Ons Erfdeel, Etcetera, De Scène, Kunst & Cultuur, Art & Culture, ...). Ze werkt ook mee televisieprogramma's over dans. Ze is als gastdocent verbonden aan diverse universiteiten en hogescholen voor beeldende kunst, dans en theater... Co-redacteur Dans in Vlaanderen, 1996, Uitg. Stichting Kunstboek, Brugge (vert. Eng). Coauteur Hedendaagse Dans in Nederland en Vlaanderen 2003, 128 pag., Stichting Ons Erfdeel vzw (vertalingen in Fr, D, Eng, SP, It)
		Gastdocenten
		Stefan Baier, is duitser van origine en werkt sinds 2000 bij verschillende theaters en met verschillende choreografen en beeldend kunstenaars in heel Europa, waaronder: het Nationaal Theater van Griekenland, Michèle Anne De Mey, William Forsythe, Nigel Charnok en anderen. De afgelopen jaren onderzoekt hij met Janyce Michellod / Lastalaïco Productions de perceptie en het gebruik van het gegeven lichaam-geest en de gevolgen hiervan voor de choreografie en onze begrippen van het lichaam, werkelijkheid, tijd en ruimte.
		Douglas Becker is a free lance choreographer and educator working in many idioms. A former dancer with the Joffrey Ballet, The National Ballet of Canada and The Frankfurt Ballet, he has reconstructed numerous works by William Forsythe, and has a broad resume teaching Ballet, Improvisation, Composition, and Repertory. His own choreography has been featured on the stages of Belgium’s Royal Flemish Theatre, Switzerland’s Grand Theatre de Genève, and the Choreographic Centers of Grenoble and Nancy in France, and he is guest faculty for P.A.R.T.S. Brussels, New York University, The University of California Irvine, and The National Conservatories of Paris and Lyon among others. Douglas Becker makes his home in Brussels, Belgium, and serves as coordinator for the Hollins University Masters of Fine Arts International Extended Studies Program. www.douglasbecker.be
		Iris Bouche werd in 1976 in Bangkok geboren en groeide op in België. Ze studeerde aan het Stedelijk Instituut voor Ballet te Antwerpen en behaalde er het diploma in 1993. Datzelfde jaar nam ze deel aan een wedstrijd voor choreografen in Hannover en behaalde er de derde prijs voor haar choreografie Judeo. In Tokyo ontving ze de eerste prijs bij de International Dance Competition, waar ze een solo choreografeerde voor Kimiho Hulbert: Black Angels. Na een zomeropleiding aan het Alvin Ailey Dance Centre te New York zette ze haar studies verder aan de Rudra School van Maurice Béjart in Lausanne. In augustus 1995 werd zij door Rosas geëngageerd als stagiaire. In juni 1996 danste ze mee in Verklärte Nacht. Vanaf het seizoen 1996-97 behoorde zij tot de vaste kern van Rosas o.l.v. Anne Teresa De Keersmaeker. Ze werkte mee aan de creaties Woud, Just Before, I Said I, Drumming, Achterland (herneming) en In real time. In 1998 ontving zij het Gouden CJP, een prijs van het Cultureel Jongeren Paspoort voor het meest beloftevolle jonge danstalent van het jaar. Sinds 2001 werkte zij o.a. met Thierry De Mey aan de dansfilm Ma mère l'oye, met Riina Saastamoinen aan de dansvoorstelling NEARBY, met Manuela Rastaldi voor de herneming van Loom en met de Needcompany voor de herneming van King Lear van Jan Lauwers. Naast deze creaties bleef ze steeds op zoek naar haar eigen danstaal en dat resulteerde in de choreografieën Judeo, Black Angels en Clair/Obscur: een duet gedanst en medegecreëerd door Anabelle Ochoa Lopez, waarmee zij verscheidene prijzen behaalde. In november 2003 creëerde Iris samen met componist en muzikant Gerrit Valckenaers Bliss, less than everything, is anything at all, een dansvoorstelling voor negen dansers in opdracht van Polydans kompanie en Happy New Ears. In januari 2003 ging Mais pas pour trois in première, een creatie waarin grenzen tussen dans, woord en muziek werden onderzocht en uitgetekend. Deze productie kwam tot stand onder de vleugels van wpZimmer en in coproductie met ccbe, STUK Leuven en Stad Antwerpen. In november 2004 ging Lilium in première in het Cultureel Centrum Berchem, een dansvoorstelling rond Inclusie-dans voor jongeren met en zonder motorische handicap, in samenwerking met Goele Van Dijck en in een productie van Fabuleus. Deze voorstelling stond op het Tweetaktfestival te Antwerpen in april 2005. Voor deze editie werkte zij ook mee aan Hotel Real van Hanneke Paauwe. In november 2005 ging presenteerde Iris een multidisciplinaire voorstelling Blauwdruk compare/contrast waarin dans en grafiek elkaar ontmoeten, samen met Sandra Delgadillo en De Letterleggers, duo Iwan Verhulst en Rafaël Vandeputte (productie wpZimmer voor PRiSMA, co-produktie ccbe en Stad Antwerpen). Sinds 2004 is zij ook werkzaam als gastdocent, voornamelijk aan de Koninklijke Balletschool Antwerpen en aan de dansopleiding van het Koninklijk Conservatorium Antwerpen. Met de studenten van het laatste jaar, werkte zij samen aan verschillende choreografieën, zoals Three ways to wear, Somehow inventions en I like for you to be still. In 2006 werkte zij mee aan het W@=D@ project Kumari o.l.v. Dimitri Leue in Het Paleis, dat in januari 2007 in première ging en aan enkele producties van Het Toneelhuis waaronder The Best of Shakespeare (o.l.v. Josse De Pauw) en aan het collectief project Een geschiedenis van de wereld in 10 1/2 hoofdstuk van Julian Barnes. Een initiatief van Guy Cassiers. Sinds juni 2007 werkt zij samen met choreograaf Sidi Larbi Cherkaoui, als danser in de creatie MYTH (tour 2007-2008) en als mede-choreograaf voor de theaterproductie Adams Appels (2009) van Olympique Dramatique, in een productie van Het Toneelhuis. Naast haar samenwerking met Sidi Larbi Cherkaoui, blijft zij werkzaam als choregraaf voor verscheidene theatercollectieven zoals Skagen, FC Bergman Wandelen op de Champs-Elysées… en schrijver, acteur Dimitri Leue, voor Armandus De Zoveelste (2008) een productie van Het Paleis. Momenteel werkt zij aan een nieuw project onder de naam Cutting Space, een work-in-progress in samenwerking met muzikant en componist Kobe Proesmans. Een persoonlijk onderzoek naar de relatie tussen fysieke beperkingen en zijn diversiteit. Cutting Space had een 1ste toonmoment in cc De Werf ( 2009 ) met danser en performer Marie Limet en een 2de toonmoment tijdens de maandelijkse editie van HIT THE STAGE in Monty (2009). Sinds september 2010 volgt zij de a.pass opleiding in deSingel te Antwerpen. In het kader van een Advanced Performance Training kan zij als onderzoekend kunstenaar haar persoonlijk werk rond Cutting Space verder ontwikkelen. Naast deze studies blijft zij werkzaam als choreografe en danscoach voor o.a. theatergezelschap FC Bergman en Het Paleis. Vanaf oktober 2011 neemt zij de artistieke leiding van de dansopleiding van het Koninklijk Conservatorium Antwerpen (Artesis Hogeschool) op zich. Foto: Wim Hendrix
		Ciro Carcatella studeerde aan het Teatro San Carlo van Napels, ‘l Académie Princesse Grâce de Monaco en kwam uiteindelijk terecht bij Mudra (Maurice Béjart) in Brussel. Hij danste bij het Ulmer Ballet Theater van Philippe Talard (Duitsland), bij Cie Thor (Thierry Smits) en bij Charleroi/Danses (Frédéric Flamand). Met zijn eigen compagnie Corpus Arts creëerde hij reeds verschillende producties: Lien, Corpus I, Corpus II, Corrente d'aria dolce, dat de gouden medaille won op het Concours International de Danse de la Ville de Paris (1992).
		Louise Chardon (1973, Paris) liep school aan het Conservatoire National Supérieur de Musique et de Danse de Paris. Vanaf 1990 maakte ze achtereenvolgens deel uit van het National Ballet of Canada (Reid Anderson), het Koninklijk Ballet van Vlaanderen (Robert Denvers) en de Batsheva Dance Company (Ohad Naharin). In 2002 sticht ze samen met Paolo Rudelli het collectief Lick the Toad en creëert ze met hem verschillende video installaties en performances. Daarnaast danst ze ook bij Charleroi Danses (Frédéric Flamand) en, vanaf 2005, in verschillende producties van Felix Rückert (Love Zoo, Secret Service en Messiah Game). Richt in 2007 samen met Luk Van den Dries AndWhatBeside(s)Death op en creëert de producties Ay¨n – La Baignoire du diable en Sensorama. In 2009 krijgt zij de steun van de Vlaams Gemeenschap voor een onderzoek over Zintuiglijk en Intiem Theater
		Nicolas Chaigneau is een choreograaf uit Frankrijk. Na een kunstopleiding volgde hij in Parijs hedendaagse dans in de school van Peter Goss. Sinds 2004 danst hij in het dansgezelschap rond Philippe Tréhet. In 2005 danste hij bij Compagnie Coline in choreografieën van ondermeer Dominique Bagouet en Odile Duboc. Daarna studeerde hij in New York Cunningham and Release Technique. Met zijn eigen dansgezelschap Figures maakte Nicolas Chaigneau vijf dansstukken die werden voorgesteld op verscheidene festivals in Frankrijk en België. top
		Pol Coussement genoot een klassieke opleiding aan het Conservatorium van Kortrijk. Daarna zette hij zijn opleiding verder gedurende 5 jaar bij Jeanne Brabants (Danza Antiqua). Ondertussen was Pol Coussement via een aantal korte projecten met onder andere Nicole Mossoux, Enzo Pezzella, Norman Morris, Simone Sandrone en Dirk Tanghe in contact gekomen met hedendaagse dans en het theater in het algemeen. Al heel snel vormde hij uit het potentïeel danstalent in het Kortrijkse een kwalitatief danserscollectief; Polydans. Zijn werk werd reeds getoond in De Beweeging, Dans in Kortrijk, maar ook op internationale podia als; DansWerkplaats Amsterdam, Internationaal Choreografen Concours Groningen, Almada Dance Festival Portugal, Concours Rosalia Chladek, Le Regard du Cygne en Centre National de la Danse – alledrie te Parijs. Hij was reeds tweemaal gastchoreograaf in het Hoger Instituut voor Dans en hercreëerde ‘Handen Wassen’ voor de Movement and Dance Company te Aberdeen in een ‘double bill’ met Matthew Hawkins. Ondertussen begon Pol op velerlei manieren professionelen te engageren in de werking van Polydans. Van 1998 tot 2002 werkte deze Kortrijkse choreograaf nog even voor Dans in Kortrijk. Eind 2002 koos Pol Coussement evenwel resoluut voor een professionele artistieke carrière vertrekkend vanuit een nieuwe opgerichte structuur, Passerelle vzw (www.passerellevzw.be). Pol creëerde voor Passerelle WAAR waarmee hij 28 keer optrad in o.a. België, Frankrijk en Brazilië. In 2007 creëerde hij A Light Piece voor de Braziliaanse danseres Flavia Tapias. In 2008 werkte Pol Coussement voor Passerelle deze solo vzw uit tot een duet Copy That waarvoor reeds 19 voorstellingen gepland zijn. Afgelopen zomer stond Passerelle vzw met Death in the Count of 9 van de Australische Zoë Knights op Sommerszene Salzburg.
		Koen De Preter maakte met ondersteuning van fABULEUS (Leuven) vier eigen creaties waarvan meest recentelijk het duet met Maria Ibarretxe ‘We dance to forget’ . Deze voorstelling werd geselecteerd voor Aerowaves van The Place London en door Sidi Larbi Cherkaoui voor Juli dans Next te Amsterdam. Als performer werkte hij onder andere met T.R.A.S.H. (Tilburg), Raimund Hoghe (Brussel/Brugge), Sasha Waltz & Guests (Berlijn), Fanny & Alexander (Ravenna), United-C (Eindhoven), Jens Van Daele (Arnhem) en Keren Levi (Groningen). In 2007 maakt hij voor Popsongshowtime de choreografieën 'Beautiful' en 'Psycho Killer'. Vandaag werkt hij aan een nieuw stuk met Ulrika Kinn Svensson: Sometimes it's there. Koen studeerde aan de Fontys Dansacademie in Tilburg.
		Wim De Pauw studeerde in 1997 af aan de Vrije Universiteit Brussel als licentiaat in de Sociale en Culturele Agogiek, specialisatie 'Culturele Agogiek'. In 2006 behaalde hij met zijn onderzoek 'De nieuwe kleren van de keizer? Hij verrichtte onderzoek naar de legitimering van het begrip 'vernieuwing' in het Vlaamse cultuurbeleid'. Hij verkreeg de titel van Doctor in de Pedagogische wetenschappen - Richting Sociale en Culturele Agogiek. Momenteel is hij verbonden aan de Vrije Universiteit Brussel als docent. Hij publiceerde onder meer volgende boeken met betrekking tot het Vlaamse cultuur- en podiumkunstenbeleid: W. De Pauw, Minister Dixit. Een geschiedenis van het Vlaamse cultuurbeleid, uitg. Garant, 2005. W. De Pauw, H. Selleslags, J. Swinnen, Memorie. Anatomie van een cultuurbeleid, Garant, 2005. W. De Pauw, Absoluut Modern. Cultuur en beleid in Vlaanderen, uitg. Politeia, 2007.
		Caroline D’Haese studeerde hedendaagse dans en choreografie aan de London Contemporary Dance School (UK), The California Institute of the Arts (USA) en het Hoger Instituut voor Dans in Lier. Ze verdiept zich nog steeds verder in improvisatie en kon onder meer studeren met Steve Paxton, Chrisa Parkinson, Jerôme Bel, Thierry Baë, David Hernandez, e.a.…Ze is actief als danseres, choreografe en docente (improvisatie en compositie, hedendaagse dans) in binnen- en buitenland. Ze maakte i.s.m. KC Netwerk eigen solowerk (Elexir 2004). Ze werd als choreografe uitgenodigd voor Facets 2006, een interdisciplinair choreografisch laboratorium in Bangalore (India). Ze werkt regelmatig samen met andere kunstdisciplines (De Viering 2004, Mijn Kapellekesbaan 2006) en heeft een diepe belangstelling voor andere dansante lichamen en leeftijden (Swib nr 6, Toes behind the clouds, Les Champignons du Temps, DeFence 2005-2006, STOP i.s.m. Yves de Pauw (componistenplatform Aalst) en Gilgamesj (CC Genk). Ze werkt als freelancer/danseres met andere (jonge) choreografen/regisseurs (Ilythyia de Lignière, Jasper Dzuki Jelen, Bjorn Geldhof…) en kent grote affectie voor het coachen van jonge makers (o.a. Prefab..). In het najaar van 2008 stond ze op Jetherfstfestival in DCJ, Brussel met Room to Expand, gecreeerd in Dansateliers Rotterdam en Danscentrum Jette. Tevens ging Bachianas, een muzikale dansproductie, productie fABULEUS in premiere die nog in 2009 op tournee gaat. De lente en zomer van 2009 brengt ze door in Stockholm, Parijs, Antwerpen en Amsterdam met het werken aan opera's van Stijn Celis en Amir Housseinpour.
		Jean Luc Ducourt is danser en choreograaf en werd geboren in Frankrijk maar woont en werkt in België. Vanaf 1979 danste hij bij onder meer bij Georges Appaix, Susan Buirge en Daniel Larrieu. In 1987 vervoegde hij Rosas (duo Mikrokosmos met Johanne Saunier). Hij was assistent van Anne Teresa De Keersmaeker voor de voorstelling Ottone Ottone (1988/89) en leidde tot in 1993 mee de voorstellingen van Rosas, waarvoor hij ook de belichting deed (Stella, Ottone videos (W.Verdin), Achterland, Rosa film (P.Greenaway), Erts, Mozart/Concert Arias...). Daarna creëerde hij systematisch lightdesigns voor zijn eigen werk, maar ook voor andere choreografen, zoals Grace Ellen Barkey (1993), Ria De Corte (1994) en Mia Lawrence. Vanaf 1994 ging hij meer en meer voor het theater werken als freelance artiest (met o.a. een reeks stukken geïnspireerd door Marguerite Duras). Zijn creatie I/O Solo gecreëerd op het Dansinkortrijk festival in 2000 markeerde zijn terugkeer naar de dans. In 2001 nam hij deel aan een gezamenlijk project met Honoré D’O en Franciska Lambrechts : Blue Key-Ma Disparition, een tentoonstelling voorgesteld in STUK Leuven. In 2002 realiseerde hij een onderzoeksproject met enkele klassieke danseressen van het Bayerische Staatsballett in München. In 2003 volgde de performance Pourquoi quand je te regarde, een samenwerking van kunstenaars met heel verschillende achtergronden: Honoré D’O (video), Franciska Lambrechts (video), Tamara Debaty (dans - ballet), Jan Ritsema (theater) en Alain Franco (muziek). In 2004 maakte hij samen met Jan Ritsema (regisseur) en Daniel Franco (filosoof) een stuk rond de opera Moise & Aaron van Arnold Schönberg (met de medewerking van muzikant en componist Walter Hus). In 2005 stelde hij op het Kunstenfestivaldesarts Kammarspel voor, une ‘performance-tekst' voor twee vrouwen gebaseerd op verschillende films van Ingmar Bergman, met Claire Croizé en Katja Dreyer. In 2007 toerde hij met Hooman Sharifi met het duo The Desert. Op de ‘Lange Nacht van de Dans' in het Kaaitheater in 2007 stelde hij een improvisatiesolo voor: Croisement parallèle gedanst door Kristine Slettevold met live pianomuziek van Alain Franco. In juli 2008 vindt op het Szene Festival in Salzburg de première plaats van WORKS BY 3/1.
		Jasper Džuki Jelen (1982) is van Nederlands-Sloveense afkomst en groeide op in Noord-Holland. Op zijn zeventiende begon hij met dansen. Tot die tijd had zich voornamelijk beziggehouden met sport, martial arts en theater. In 2006 studeerde hij af aan Codarts de Rotterdamse Dansacademie. Tijdens zijn opleiding tot danser was Jasper twee seizoenen stagair bij Erik Kaiel/Archeopteryx8. Ook danste hij in het intenationale repetoire van de academie en creeerde hij 8 zeer uiteenlopende werken, waaronder een werk voor groot ensemble in opdracht van Rotterdamse concertzaal De Doelen. Na zijn afstuderen bleef Jasper werken met Kaiel en danste in een groot deel van diens repertoire, wat zowel uit locatie als theater werken bestaat. ( o.a. ‘No man is an Island’ , ‘TAG’ , ‘Murikamifikation’, ‘Mecca a two way street’and ‘Trampled Origami). Daarnaast werkte hij voor choreografen als Jose Navas/Compagnie FLAK, Amir Housseinpour, Jonathan Lunn en Kenneth Flak. Als choreograaf maakte Jasper meerdere werken voor Codarts en de 5 o’clock class/de Theaterschool Amsterdam. Hij creeerde werk in opdracht van het Holland Dance Festival en Krater Theater/Muiderpoort Theater Amsterdam. Daarnaast ontwikkelde en danste hij in zijn eigen werk bij Dansateliers Rotterdam, DCJ Danscentrum Jette Brussel en Korzo Theater Den Haag. Dit in samenwerking met onder andere Hilde Elbers, Caroline D’Haese en Heleen Aleid van Gigch. Na een succesvol Voorjaarsontwaken 2007 ( Korzo) met Kaiel, werd Jaspers eigen werk in de editie van 2008 door NRC next gerecenseerd met de volgende woorden ‘De ster van deze editie’ en ‘het uitspinnen van handelingen en tekst zijn even subtiel als theatraal gedaan’.In 2009 wil Jasper verder experimenteren met zijn eigen werkwijzen en bewegingsvocabulair. Dit binnen het werk voor Kaiel en andere choreografen, in research/creaties voor zichzelf en anderen.
		Paul Estabrook creëerde meer dan 40 werken in de afgelopen twee decennia en is een erkend en gewaardeerd docent klassiek ballet en eigentijdse improvisatiedans. Hij werkte in een groot aantal verschillende contexten met vele gezelschappen en scholen, waaronder het American Ballet Theater, Nederlands Dans Theater, Cullberg Ballet, het Nationale Ballet Nederland, Scapino Rotterdam, Rudra/Béjart, The Cranko School, The Juilliard School, P.A.R.T.S., de Rotterdamse Dansacademie.
		Natalie Gordon studeerde Dance and Business Studies aan de Universiteit van Roehampton, Londen waar haar interesse voor de Labantheorie begon. Ze studeerde verder aan het Labanotation Institute met Jean Johnson Jones en bij Peggy Hackney aan het Integrated Movement Studies in de V.S. Ze specialiseerde in Laban Movement Analysis en Bartenieff Fundamentals. Natalie was zakelijk leider van de Retina Dance Compagnie, Random Dance en Physical Recall Dance. Ze gaf les aan de Universiteit van Roehampton en teacher trainingcourses in Groot-Brittannië. Naast haar opdracht voor het conservatorium geeft ze momenteel nog steeds internationale Laban en Bartenief cursussen en werkt als bewegingsanalist voor de Retina Dance Compagnie
		Inne Goris is een jonge theatermaakster. Na zeven jaar te hebben meegedraaid binnen de educatieve werking van het Brusselse jeugdtheater BRONKS, ging ze als dramaturge aan de slag bij Ultima Vez/Wim Vandekeybus. Hier kreeg ze een nieuwe kijk op het artistieke creatieproces. Het eerste eigen project waarmee Inne Goris naar buiten trad, was de theatrale installatie ‘Zeven’. Deze productie van Bronks werd genomineerd voor de 1000watt-prijs ‘01. Omdat ze niet meteen aansluiting vond bij bestaande theaterhuizen, besloot ze haar eigen structuur ZEVEN op te richten. Voor de presentatie en productie van haar werk, gaat Inne Goris samenwerkingsverbanden aan met huizen als BRONKS, de kunstencentra STUK (Leuven) en BUDA (Kortrijk) of de cultuurcentra Genk en De Warande (Turnhout). Razendsnel veroverde haar gezelschap ZEVEN/Inne Goris een plaats in het theaterlandschap met voorstellingen op het snijvlak van theater, dans en beeldende kunst. De doorbraak en waardering kwamen in ’03 met de eerste productie ‘Drie Zusters’, waarvoor het gezelschap de 1000WATT-prijs kreeg voor de meest opmerkelijke voorstelling in het Vlaamse en Nederlandse jeugdtheater. In ‘04 scoorde ze opnieuw met een 1000WATT nominatie voor ‘Pride&Prejudice’. Met ‘La petite fille…’ maakte Inne Goris de stap naar het volwassenentheater.
		Lisbeth Gruwez (°Kortijk, 1977) studeerde hedendaagse dans bij P.A.R.T.S. van 1997 tot 1998. Zij startte haar professionele carrière bij Ultima Vez, in het Pasolini Project of Heaven en Hell and Away From Sleeping Dogs met Iztack Kova. Sinds 1999 werkt zij met Jan Fabre in As Long As the World Needs a Warrior’s Soul, gevolgd door Je suis sang, de productie voor het Festival van Avignon. In 2001 schitterde ze in Pierre Coulibeuf’s film Les Guerriers de la beauté over Jan Fabre’s werk. In 2002 speelde ze mee in Images of Affection van Needcompany/Jan Lauwers. Een jaar later werkte Lisbeth Gruwez samen met Grace Ellen Barkey in Few Things en Cry Me a River van Riina Saastamoinen. In 2003 danste ze See-Sick, een Polydans productie, en Foi, een productie van Les Ballets C.De la B / Sidi larbi Cherkaoui. Jan Fabre creëerde in 2004 een solo voor Lisbeth Gruwes: Quando l’uomo principale è una donna. Ze vertokte ook in de installatie DON’T, samen met Peter Verhelst. www.voetvolk.be
		Luc Jacobs studeerde aan het Stedelijk Instituut voor Ballet in Antwerpen en danste vervolgens bij het Koninklijk Ballet van Vlaanderen, de Duitse Opera van Berlijn, Ballet Monte Carlo, Northern Ballet Theatre, Carte Blanche, Batsheva Dance Company. Tegenwoordig is hij assistent en repetitie directeur van Ohad Naharin.
		Jelena Kostic kreeg na haar studies In 2006 kreeg een beurs voor Dance Web (Vienna International Dance Festival – ImPlusTanz), een jaarlijkse mondiale conventie voor choreografen en dansers. Na haar studie werkte ze ondermeer met danseres Julia Riera, performance kunstenaar Roos van Geffen, choreograaf Wayne McGregor (ELIA Dance Conference), In-between (met Conny Jannsen als gastchoreograaf) en Kristel van Issum choreograaf (TRASH). www.jelenakostic.com
		Anton Lacky startte zijn danscarrière bij Maly Vtacnik. Na zijn studies aan het conservatorium J.l.Bellu in Banska Bystrica en P.A.R.T.S. in Brussel werkte hij op regelmatige basis samen met andere artiesten en dans collectieven. Hij danste ook bij bij Akram Khan Company en MA productions. Momenteel is hij lid van het danscollectief, Les Slovaks.
		Jeroen Hofmans kreeg zijn opleiding aan de Koninklijke Balletschool Antwerpen en ging al snel aan de slag bij het Ballet van Vlaanderen waar hij promoveerde tot eerste solist. In die periode behaalde hij heel wat ereplaatsen op verschillende balletconcours o.a. brons in 1995 op het ‘Eurovisie Dansconcours voor Jonge Dansers’ in Lausanne en in 1997 goud op het ‘Internationale Dansconcours van Houlgate’. Na een stage in New York werd hij in 1999 uitgenodigd door het New York City Ballet om daar als solist in het gezelschap te komen olv Peter Martins. Drie seizoenen lang reisde hij met dit gezelschap de wereld rond en haalde hij regelmatig de New Yorkse kranten met zijn opmerkelijke prestaties. Bij aanvang van het seizoen 2002-2003 keerde Jeroen terug naar het Koninklijk Ballet van Vlaanderen waar hij nog geëngageerd bleef tot 2006.
		Joanna O’Keeffe werkte verschillende jaren met de Deense choreograaf Kim Brandstrup en de Belgische choreografe Michèle Anne de Mey. Op dit moment is ze dansmeester voor, en danst ze ook zelf in, de herneming van ‘Sinfonia Eroica’ (Michèle Anne de Mey) waarmee ze een Europese tour aan het maken zijn.
		Sophia Meermans genoot haar opleiding aan het Stedelijk Instituut voor Ballet (nu Koninklijke Balletschool) te Antwerpen en studeerde er af in 1976. Als professioneel danser was zij verbonden aan Het Nationaal Ballet van Nederland. Hier danste zij in oa. Het zwanenmeer, Giselle, Romeo en Juliette en ook in balletten van George Balanchine. Ze werkte er samen met choreografen zoals: Rudi Van Dantzig en Hans Van Manen. Na haar professionele loopbaan behaalde zij haar pedagogisch diploma en ging ze zich ook kort vervolmaken in klassieke dans aan het Vaganova instituut in Rusland. Ze is reeds meer dan 20 jaar werkzaam in het DKO (deeltijds kunstonderwijs) en gaf ook les aan de Koninklijke Balletschool te Antwerpen. Ze is mede oprichtster van Dansplatform, een jaarlijkse voorstelling voor leerlingen uit het DKO. Sinds 2007 is ze docent aan de Artesis hogeschool opleiding dans waar zij klassieke dansanalyse, klassieke vakdidactiek en voedingsleer geeft. Verder heeft zij een vierjarige opleiding tot gezondheidsbegeleider voltooid aan de Levensschool en is hierin sinds kort werkzaam.
		Miks is een danstheater collectief opgericht door Anais Bouts, Sara Lindstrom, Maija Nurmio en Ida Uvaas, dat streeft naar een gezamenlijke en/of zelfstandige samenwerking tussen artiesten. Het idee achter dit dansercollectief is om te creëren, te ontdekken en te werken in een samenwerkingsverband met de bedoeling om van elkaar te leren en elkaar te beïnvloeden. MIKS streeft naar het creëren van een intieme sfeer tussen de artiest en het publiek en onderzoekt zo deze relatie met hun speelse en humoristische voorstellingen. www.miks.org.uk
		Cecilia Moisio, is Finse van origine en volgde een opleiding Jazz- en Showmusical aan de Theaterschool, Amsterdam. Ze was van 2000 tot 2006 werkzaam als danser bij Dansgroep Krisztina de Châtel en werkte daarnaast samen met Marina Abramovic, Armando, Capella Amsterdam en Loos Ensemble. Ze werkt ook al enkele jaren samen met Ann Van den Broek o.a. in de producties FF+REW 60:00 (2005), E 19 (2006), Co(te)lette (2007) en I Solo Ment(2008). Als docent was ze te gast op de dansacademie van Jyväskylä, Finland, gaf ze workshops aan de studenten van de Academie van Bouwkunst, Amsterdam, was ze docent op de Internationale Dansstage in Antwerpen en studeerde ze een korte versie in van Co(te)lette aan het Koninklijk Conservatorium, opleiding dans. Cecilia werd al meerdere keren genomineerd voor verschillende dansprijzen o.a. in 2007 en 2008 kreeg ze nominaties voor de VSCD-dansprijs voor de meest indrukwekkende dansprestatie van het seizoen voor E 19 en Co(te)lette. In 2008 was ze ook projectassistent voor Dream Amsterdam 2008 met als kunstenaar Ryoji Ikeda.
		Matteo Moles woont en werkt in Brussel. Na zijn opleiding aan de Nationale Dansacademie van Rome en de Houston Ballet Academy in Texas, danst hij o.a. bij het Ballet Béjart Lausanne, het Ballet de Tours en het gezelschap van Michèle-Ann de Mey. Hij werkte veel samen met José Besprosvany, Claudio Bernardo, Joanne Leighton en Thierry Smits. Dit parcours leidde uiteindelijk tot de oprichting van zijn eigen compagnie CMM/Companie Matteo Moles in ‘96. Daarnaast geeft hij les en is hij assistent bij verscheidene Europese gezelschappen. Matteo Moles was in ‘05 laureaat van het Uncontainable-concours, een internationale wedstrijd voor jonge choreografen wat hem een opdracht opleverde voor een choreografisch werk (‘Insiders’ seizoen 07-08) voor het Koninklijk Ballet van Vlaanderen.
		Teresa Ranieri begon haar opleiding aan de Scuola del Teatro Piccinni in Bari, Italië. Na 6 jaar verhuisde ze naar Napels om te studeren aan het Lyceum Mara Fusco en nadien aan de school van Rosella Hightower in Cannes, Frankrijk. In 1988 verhuisde ze naar Duitsland waar ze als soliste danste bij verschillende gezelschappen. In ‘94 werkte ze bij Tanzwerk Nürnberg samen met verschillende choreografen: Roberto Galvan, Jenny Coogan, Rik Kam, Dyane Elsout en Frank Händler, Amanda Miller, Rui Horta, Marc Dandy, Jacopo Godani en William Forsythe. In maart ‘04 won ze de 3e prijs choreografie op het ‘8th Tanz Solo Festival’ in Stuttgart, Duitsland. Sinds juli ‘00 is Teresa freelance danser, choreograaf in o.a. Europa, Japan, Korea en Palestina. Sinds ‘04 is ze regelmatig gastdocent op de Anton Bruckner University in Linz, Oostenrijk en aan de Escola Superior de Dança in Lissabon, Portugal en in vele andere scholen http://teresaranieri.com.sapo.pt/
		Piet Rogie (1954 / België) vestigt zich in 1979 te Rotterdam als danser, choreograaf en decorontwerper en werkt bij werkcentrum Dans Penta Theater en Robert Wilson. Hij zet Company Peter Bulcaen op en is er artistiek leider tot 1988. Van 1989 tot en met 2004 is hij leider van Rogie & Company, maakt daar o.a. Naast, Nondescript, Lichaam, Tragic Torso, WO/MAN, Spring en Painthings. Hij werkt op dansacademies en de mimeopleiding in Amsterdam. Piet Rogie ontvangt in 1997 de Prins Bernard Fonds Theater prijs voor zijn oeuvre en richt zich na 2004 op een flexibele vorm van werken en creëert met een wisselender karakter. Met ruime tussenpauzes waarin hij zich intensief met zijn schilderwerk bezighoudt, werkt hij voor Dansateliers, maakte hij solo’s (Piece en Piece T(h)ree), duetten (waaronder Brotherhood en Sisterhood) en danst hij weer voor andere choreografen. www.rogie.nl
		Roberto Olivan was born in Tortosa, he studied at the Institut del Teatre in Barcelona and P.A.R.T.S. (Performing Arts Research and Training Studios) in Belgium. Roberto performed under the direction of renowned directors such as Robert Wilson, Anne Teresa de Keersmaeker, Josse de Pauw or Tom Jansen. In 2001 he formed his own company, the ENCLAVE Dance Company, to continue his research in the arts movement. ENCLAVE produced among others "Natural Strange Days" (SACD prize in Belgium in 2001), the acclaimed "Homeland", "De Farra" and "Mermaid's Call", his latest production. Since the very beginning, what is reflected in the creations of Roberto Olivan is its singular vision of dance and the need to establish a dialogue with other artistic disciplines (...) " Roberto Olivan is the Catalan choreographer and Director of ENCLAVE Dance Company. He lives and works predominantly in the disparate cities of Brussels and Barcelona. Olivan’s work manages to bind together these seemingly opposing influences, using a mix of artistic languages to create primeval, organic physical theatre full of wonderful contradictions. It is rooted firmly in his own origins and experience, and coloured by those of the performers with whom he creates. Although well educated in many forms, in the art of control and precision, Olivan works not with the intellect, the head, but with emotion, physicality and love. He seeks to make his work accessible to audiences, combining the power and energy of circus with the harsh reality of the world in which we live. The result is a genuinely stimulating celebration, fantastical yet somehow heartfelt and down to earth. " He has created works for the National University of Arts in Seoul South Korea (KNUA), the Ensemble Walpurgis in Belgium, the company Vertigo Dance Company of Israel, the Iceland Dance Company, the Galician Choreographic Centre, ESAC and (Ecole Superiore des Arts du Cirque, Belgium) and obtained coproductions from CAER (Centre for Performing Arts of Reus) and Mercat de les Flors in Barcelona among others. He is also the artistic director of DELTEBRE DANSA FESTIVAL created in 2004.
		Judit Ruiz Onandi werd geboren in Bilbao (Spanje). Ze begon haar professionele dansstudies aan het Muziek en Dans Conservatorium van San Sebastian (Spanje), waar ze het klassieke ballet diploma, met de maximale kwalificatie behaalde. Na haar studies, behaalde Judit verschillende beurzen die het haar mogelijk maakte om haar kennis te vergroten. Ze werkte o.a. in Madrid (Carmen Roche en Carmen Serna scholen), in het choreografische centrum van Valencia, in het International Rosella Hightower Dance Center in Cannes en in Brussel (La Raffinerie - Centrum Choréographique de la Communaute française Wallonie-Bruxelles). Judit danst voor Ward / Ward, Ann Van den Broek (België) sinds 2005, in de producties FF + Rew 60:00 en Co (te) lette en sinds 2007 werkt ze ook samen met Matteo Moles (België) in de productie Les Maries.
		Merlin Spie is in essentie een performance-kunstenaar. Lichaam, beklemming, isolatie, onderwerping, weerstand, duur en uithouding zijn parameters waarrond haar performances en kunstwerken zich oriënteren. Hoe mank of gebrekkig communicatie ook mag zijn, de drang ernaar blijft een streefdoel in haar werk. De spanningen die ze cumuleert, doorbreken elke theatrale structuur waardoor zich een venster tot het innerlijke lijkt te openen. De mens is gefragmenteerd en de utopische wens tot volledigheid schijnt zich alleen in het kunstwerk te kunnen voltrekken.
		Etsuko Sumii begon met dansen op 6-jarige leeftijd. Haar carrière startte ze als soliste in de Homura-Tomai Ballet Compagnie in Japan. Na het verkrijgen van een studiebeurs van de Japanse overheid, begon ze in 1983 haar studies aan het Stedelijke Instituut voor Ballet in Antwerpen. In 1987 werd ze lid van het Koninklijk Ballet van Vlaanderen olv Robert Denvers en promoveerde tot half-soliste. Sinds 1993 is Etsuko ook een veelgevraagde gaste op balletseminaries en stages en geeft ze les op verschillende scholen waaronder de Koninklijke Balletschool Antwerpen, Conservatorium Kortijk, OliviaGeerolf Ballet en Studio Apotheose
		Gabi Sund danst al ruim twintig jaar bij verschillende gezelschappen en geeft sinds meer dan tien jaar danslessen aan dansstudenten en professionele dansers o.a. aan het H.I.D. in Lier en de Koninklijke Balletschool Antwerpen. Recent was zij nog te zien in de productie ‘Raum’ van Marc Vanrunxt.
		Michou Swennen volgde ritmiek, theater- en lichaamstaal in de Jacques Dalcroze en klassieke en hedendaagse dans in Brussel met Renate Peter. Verder studeerde ze in Parijs met Peter Goss en in New York met Jennifer Muller en Luis Falco. In 1985 richtte ze haar eigen compagnie ‘Flagrant Délit’ op waar ze verschillende werken voor creëerde. Sinds jaren wordt ze door haar vermaarde deskundigheid in de Limon techniek uitgenodigd als gastleraar aan verscheidene binnen- en buitenlandse compagnies, hogescholen en universiteiten zoals Montreal CA, Johannesburg SA, Fontys Academy Tilburg, Ballet Angelin Preljocaj, Itsik Galili, Rosas A.T. de Keersmaeker, Koninklijk Balletschool Antwerpen, Universiteit Bangkok, CCN Ballet de Lorraine Nancy, Ballets des Jeunes d’Europe Marseille, CNN Grenoble dir. JC Gallotta, Company Coline Istres, France, Statt Theater Frieburg Lorraine Nancy, Ballet des Jeunes Institut del Theatre Barcelone en CAD Séville.
		Karel Tuytschaever (°1985) volgde een deeltijdse dansopleiding bij onder meer Nathalie Elghoul, Michou Swennen, Joseph Lacrosse en Eva Kamala Rodenburgh. In 2007 studeerde hij af aan de acteursopleiding van het Koninklijk Conservatorium Antwerpen, onder de vleugels van Dora van der Groen, Jan peter Gerrits en Ivo Van Hove. Karel was onder meer te zien in Elk wat wils (De Tijd), De Debutanten, De Storm, Armandus de zoveelste, Dodo Groot (HetPaleis), Kwartet (Toneelhuis en Schauspielhaus Wien), Icarus (Barre Weldaad), Splits (detheatermaker en Lab. Troubleyn/ Jan Fabre), Mayerling (De Parade en Kaaitheater) en Lost & Found (Frascati). Als gastacteur werkte bij voor televisieseries als Witse, de kotmadam, Zone Stad, Aspe en Code 37 en korte films als Aangenaam, Feniks en Rotkop. Hij zal ook te zien zijn in een nieuwe fictiereeks op één: De Vijfhoek. Zijn afstudeerscriptie handelde rond het spanningsveld van de artistieke vrijheid mbt het gebruik van naakt, intimiteit en erotiek in het theater. Dit inspireert hem tot het maken van zijn eigen werk: de korte film 0000.5, en het dansstuk Empty. Dit seizoen maakt hij Slave to the meat en is hij een een van de deelnemers aan Stukschrijven van HetPaleis. Voor Toneelhuis ontwikkelde hij een bewegingsworkshop rond Sidi Larbi Cherkaoui. Hij geeft ook les aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen. www.kareltuytschaever.be
		Ann Van den Broek studeerde af aan de Rotterdamse Dansacademie in ‘91 en danste sindsdien bij Elisa Monte Company in New York, Dansgroep Krisztina de Châtel in Amsterdam, Galili Dance in Groningen en Charleroi/Danses in Charleroi. In de tien jaar dat zij als danseres werkte, hield zij zich bezig met haar eigen bewegingsonderzoek en in december ’00 besloot zij zich volledig toe te leggen op haar eigen choreografisch werk. Onder de vleugels van vzw WArd/waRD (Antwerpen), Korzo Producties (Den Haag) en Danswerkplaats Amsterdam, creëerde zij tal van choreografieën waaronder ‘Quartet with One’ (‘02), ‘FF+Rew’ (‘02), ‘FF+Rew 60:00’ (‘05) en ‘E19 (richting San José)’(‘06). ‘FF+Rew 60:00’, dat werd gecreëerd met steun van de Vlaamse Gemeenschap, werd geselecteerd voor de Nederlandse Dansdagen ‘06 en verkozen tot één van de hoogtepunten van het dansseizoen 05/06 in Nederland. ‘E19 (richting San José)’ is in juli ’07 genomineerd voor een Zwaan voor de ‘meest indrukwekkende dansproductie’ van het seizoen 06/07. Haar laatste productie ‘Co(te)lette’ ging in oktober ’07 succesvol in première in het ccBe in Antwerpen en is tot op heden nog nationaal en internationaal op tournee. Naast haar werk als choreografe, werkt Ann Van den Broek ook als gastdocente hedendaagse dans en geeft zij workshops voor verschillende danscompagnieën en dansopleidingen. www.wardward.be
		Charlotte Vander Zande behaalde haar diploma Lager Onderwijs en startte daarna haar opleiding aan het Hoger Instituut Dans. Zij kreeg haar vorming van verschillende nationale en internationale choreografen waaronder Aimé de Lignière, Pol Coussement, Thomas Steyaert, Erza Caldwell, Filip Van Huffel, Sean King, Uri Ivki en Karin Vincke. Daarnaast nam ze deel met haar eigen choreografie aan het Internationale Theaterfestival in Amsterdam. In september ‘06 opende ze haar eigen dansschool Dancelot in Brugge. www.dancelot.be
		Filip Van Huffel startte dans op 19 jarige leeftijd na een hedendaagse dansworkshop in zijn geboortestad Sint-Niklaas. Hij volgde nadien intensieve klassieke dans bij Pjotr Nardelli (Mudra-Brussel) en verschillende hedendaagse dansworkshops in België, Nederland en Frankrijk. Op 23 jarige leeftijd had hij zijn eerste professionele danservaring bij Fafu Dance Theatre in Dusseldorf, Duitsland en werkte nadien o.a. bij Claudio Bernardo (Brussel), Compagnie Thor (Brussel), Marie De Corte (Antwerpen) en vertrok in 1993 naar Londen om te dansen bij Random Dance Company. In 1996 richtte hij Retina op en sindsdien creëerde hij 10 werken en 1 dansfilm voor BBC en had hij voorstellingen in Vlaanderen, Engeland, Portugal, Schotland, Frankrijk, Duitsland, Italië, Venezuela en India. Filip wordt ook regelmatig gevraagd als gastchoreograaf. Zo werkte hij o.a. aan het Londense South Bank Centre, het prestigieuze ‘Coming of Age’ project voor Indische Kathak dansers in Londen en meest recent, ‘Corpus’ voor het geïntegreerde dansgezelschap Stopgap, het hedendaagse Bharata Natyam gezelschap Shobana Jeyasingh Dance Company, X-ida in Linz, Oostenrijk en Erika Klutz Schül in Hamburg. Hij is ook als gastdocent actief en zo geeft hij regelmatig professionele technieklessen aan het Danswerkhuys in Antwerpen, Dansenshus Kopenhagen, Greenwich Dance Agency Londen en Akram Khan Company, Londen. Voor het nieuwjaarsconcert ’06 van de Artesis Hogeschool Antwerpen creëerde hij de choreografie ‘Diabelli Veränderung ’waarvoor Luc Van Hove de muziek schreef. Deze voorstelling ging in première 17 januari 2006 in de Blauwe Zaal van de Singel onder live begeleiding van het Symfonisch Orkest van het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen. Daarnaast choreografeerde hij ook o.a. de werken ‘Intrinsic’ en ‘Mineral’ voor de studenten van het HID. www.retinadance.com
		Kristel Van Issum / T.r.a.s.h: T.r.a.s.h. maakt compromisloze, dynamische voorstellingen die door toeschouwers bestempeld worden als energiek, heftig, shockerend maar tevens poëtisch en eigentijds. Het danstheatergezelschap dat is voortgekomen uit de underground van de Tilburgse rock-scene neemt met Pork-in-Loop, een coproductie met Productiehuis Brabant in 2005, de stap richting een groter publiek. Het danstheatergezelschap is opgericht in 2001 rond het artistieke driemanschap van choreografe Kristel van Issum, componist Arthur van der Kuip en decorontwerper Paul van Weert. T.r.a.s.h. zoekt met dansers, getrainde performers en muzikanten nadrukkelijk naar een eigentijdse theatertaal. De werkwijze wordt bepaald door het concept van ‘deconstructie', waarbij bewust niet wordt uitgegaan van traditioneel ordenende principes. De aanpak van T.r.a.s.h. is niet onopgemerkt gebleven de afgelopen jaren. Het gezelschap heeft zich inmiddels zowel nationaal als internationaal (Frankrijk, Duitsland, Italië) op de kaart weten te zetten. www.trashweb.nl
		Marc Vanrunxt is al meer dan twintig jaar actief als danser en choreograaf. Zijn opleiding stond in het teken van de Centraal-Europese dans, maar hij werd minstens even sterk beïnvloed door de contestatie van de punk. Hij debuteerde als choreograaf in 1981. Zijn werk is hoogst individueel, zelfs raadselachtig, zwevend tussen mystiek en materialisme. Hij neemt daardoor een unieke plek in het dansveld in, die telkens weer ontdekt kan worden. Sinds 1995 is Marc Vanrunxt verbonden aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen, opleiding dans en creëerde oa. Klassiek Effect (1997), Prototype (2004), de herwerking van Ballet in Wit uit 1988 (2005) en Backstage (2008). www.kunst-werk.be
		Antoine Vereecken kreeg een opleiding aan de Koninklijke Balletschool Antwerpen en danste tussen ‘93-’97 voor Les Ballets C.de la B olv. Alain Platel. In 1997 maakte hij deel uit van Malaika Kusumi’s Renaissance de la Danse te Frankfurt, Duitsland en in datzelfde jaar verhuisde hij naar Israel om bij de Kibbutz Contemporary Dance Company te dansen onder leiding van Rami Be’er. Tijdens zijn verblijf in Israel werden meerdere solo rollen voor hem gecreëerd die hij uitgebreid tourde in binnen- en buitenland. Van 2001 tot 2003 danste Vereecken voor de Richard Alston Dance Company te Londen. In 2004 ging Antoine voor Wayne McGregor’s Random Dance Company dansen. Als assistent werkte hij onder meer voor de film “Harry Potter and the Goblet of Fire” van Warner Brothers, “Dido en Aeneas” aan La Scala te Milaan en Wayne McGregor’s “Eden/Eden” bij het San Francisco Ballet. Als leerkracht heeft Antoine uitgebreid gewerkt bij scholen en gezelschappen waaronder de London Contemporary Dance School, Richard Alston Dance Company, Mateh Asher School of Performing Arts, Haifa Dance School en Random Dance Company.
		Carl Vermeersch volgt aanvankelijk woordkunst-drama en toneel aan het Lemmensinstituut in Leuven en het Conservatorium in Gent. In juni 2005 studeert hij af aan de hedendaagse dansopleiding van het Koninklijk Conservatorium Dans in Antwerpen en volgt daar later ook de lerarenopleiding. Hij werkt er samen met onder andere Marc Vanrunxt, Ann Van Den Broeck, Iris Bouche, Salva Sanchis, Martin Kilvady, Karin Vyncke, Sidi Larbi Cherkaoui, Jordi Vidal, Nadine Ganase, Inaki Azpillaga, Florence Augendre en David Hernandez. Carl werkt als danser met onder andere Philine Janssens (Studio Wambach), Pierre Rubio (Atom), Kris Verdonck (Stillab), Michael Lazic (Listopadance) en Kate Ryan in verschillende binnen- en buitenlandse producties. Zijn choreografisch werk bestaat uit Measurements, Jurs A Day, Dissectum 30:00, Battle for Wendla, I like for you to be..? Solo, Robot-ed en Play.
		Christoph Winkler begon zijn opleiding aan de Nationale Ballet School in BerlijnNational Ballet School in Berlin en studeerde verder aan de prestigieuze 'Hochschule fuer Schauspielkunst Ernst Busch’. Sinds 1998 werkt hij als een onafhankelijk choreograaf in Berlijn en heeft al over de 26 solo en groepwerken gemaakt. www.christoph-winkler.info
		Karolina Wolkowiecka begon haar dansopleiding bij het Nationaal Ballet van Warschau. Eens afgestudeerd, danste ze van ‘94 tot ‘96 bij het Ballet van het Nationale Theater van Warschau. Ze vervolgde haar dansopleiding in P.A.R.T.S. vanaf ‘96 en kon in ‘00 een zes maand durend programma volgen genaamd ’S-Group’. In de zomer ‘05 was ze een deelnemer van de DanceWeb Sholarship Programma. Karolina werkte samen met o.a.: Kosmas Kosmopoulos, Anabel Schellekens, Sato Endo, Kris Verdonk, In-vitro en Manuela Rastaldi.
		Michel Yang kreeg haar opleiding aan de Tisch School of the Arts, New York University en de Washington University. Ze werkte samen met o.a. Felix Ruckert, Mia Lawrence, Stefan Dreher, Pierre Droulers en ze geeft op regelmatige basis lessen hedendaagse dans in verschillende scholen in België zoals Danscentrum Jette, Yantra,…